در تاریخ معاصر ایران، نام برخی خانواده‌ها نه به‌عنوان نماد آزادی و عدالت، بلکه به‌عنوان نشانه‌هایی از اقتدارگرایی، سرکوب و انحصار قدرت ثبت شده است. در این میان، دو خانواده بیش از دیگران در کانون نقد و...

در فضای ملتهب ناشی از جنگ اخیر میان ایران، اسرائیل و آمریکا، صف‌بندی‌های سیاسی و رسانه‌ای بار دیگر دستخوش بازتعریف شد. در این میان، سکوت برخی رسانه‌ها نه‌تنها کم‌اهمیت نیست، بلکه خود به یک «موضع» تبدی...

تحولات اخیر به‌روشنی نشان می‌دهد که نظام جمهوری اسلامی ایران در یکی از عمیق‌ترین بحران‌های مشروعیت، کارآمدی و بقا قرار گرفته است. شکاف میان دولت و جامعه، فروپاشی اقتصادی، سرکوب‌های مستمر، جنگ و ناتوان...

خبر کشته شدن لاریجانی، صرف‌نظر از جزئیات و روایت‌های پیرامون آن، بیش از هر چیز، یادآور پایان نسلی از مدیران است که در دل ساختار قدرت، نقش تثبیت تبعیض، مرکزگرایی و انکار هویت‌های ملی را بر عهده داشتند....

مسئله‌ی روابط میان ملت تورک آذربایجان و ملت کورد، یکی از مهم‌ترین موضوعات سیاسی در جغرافیای ایران معاصر است. این موضوع در سال‌های اخیر بارها مورد بحث قرار گرفته و نویسنده‌ی این سطور نیز در نوشته‌ها و ...

سقوط نظام جمهوری اسلامی در ایران ـ نظامی که بر پایه‌ی تمرکزگرایی ایدئولوژیک، سرکوب سیاسی و انکار هویت‌های ملی بنا شده است ـ بدون تردید یکی از بزرگ‌ترین تحولات سیاسی در تاریخ معاصر منطقه خواهد بود. در ...

ملت آزربایجان!امروز، صدای انفجار و بوی باروت، حقیقتی عریان را فریاد می‌زند: ساختاری که دهه‌ها بر انکار، سرکوب و مرکزگرایی بنا شده بود، در آتش جنگ می‌سوزد.این جنگ فقط نبرد دولت‌ها نیست؛ این جنگ، نتیجه ...

تحولات پرشتاب خاورمیانه بار دیگر نشان داد که هیچ ساختار سیاسیِ مبتنی بر تمرکز افراطی قدرت و سرکوب سیستماتیک، ابدی نیست. منطقه‌ای که طی دهه‌ها میدان رقابت قدرت‌های جهانی و بازیگران ایدئولوژیک بوده، امر...

آزادیخواهی در جغرافیای سیاسی ایران، تاریخی طولانی و پرهزینه دارد. از جنبش مشروطه تا خیزش‌های معاصر، آنچه در مرکز مطالبات ملت‌ها قرار داشته، نه «بازگشت به گذشته»، بلکه گذار از استبداد بوده است. ام...

ایران امروز در برابر یک دو راهی تاریخی ایستاده است: یا با پذیرش تنوع‌های ملی، زبانی و فرهنگی به سوی یک ساختار فدرال و دموکراتیک حرکت می‌کند، یا با تداوم تمرکزگرایی و انکار هویت‌های غیرفارس، خطر واگرای...

در یادداشت قبلی‌ام درباره «اتحاد تورک و کورد؛ رمز شکست ارتجاع در ایران» تأکید کردم که همگرایی این دو ملت نه یک شعار احساسی، بلکه یک ضرورت تاریخی و سیاسی است. واکنش‌ها اما خود بهترین گواه بر درستی همان...

جغرافیای سیاسی ابران روزهای حساسی را سپری می کند. روزهایی که مسئله بقا برای ملتهای ساکن‌ در این جغرافیا دارد. و باز در این جغرافیا، هر زمان که ملت‌های غیرفارس از هم فاصله گرفته‌اند، ارتجاع در تهران نف...

در ویدئوهایی که از مراسم چهلم جانباختگان می بینیم شاهد شعارهایی در حمایت از خاندان شیاد پهلوی نیستیم. زیرا اینجا مردم حقیقی هستند نه مصادره کنندگان اعتراضات مردم. پروژه‌ای که می‌کوشد خون جانباختگان را...

در تاریخ سیاسی معاصر ایران، آن‌چه بیش از هر چیز تکرار شده، نه تغییر ساختار قدرت، بلکه بازتولید «منطق اطاعت» بوده است. از نظریه‌ی خمینی درباره‌ی «ولایت فقیه» تا نوستالژی وفاداری به تاج و تخت پهلوی، یک ...

سال‌هاست که سیاست رسمیِ حاکم بر ایران، چه در قالب سلطنت و چه در هیئت جمهوری اسلامی، بر یک ستون مشترک ایستاده است: تمرکزگرایی فارس‌محور. این تمرکزگرایی نه تنها ساختار قدرت را در تهران انحصاری کرده، بلک...

این روزها «طالبانِ سلطنت» به جای پاسخ‌گویی سیاسی، به مصادره‌ی نمادها پناه برده‌اند. وقتی نه برنامه‌ای برای آینده دارند و نه پایگاهی در میان ملت‌ها، تلاش می‌کنند با چنگ انداختن به تاریخ، برای خود مشروع...