در پژوهشی در سوئیس، گروهی از شرکتکنندگان ۱۲ هفته با سردترین آبی که شیر حمامشان میداد دوش گرفتند، در حالی که گروهی دیگر همچنان با آب گرم دوش میگرفتند. گروه اول ۳۱ درصد کمتر مرخصی استعلاجی گرفت. این نتیجه نشان میدهد که تغییری ساده و ارزان در عادت روزانه میتواند هم غیبت از کار را کم کند و هم مصرف انرژی را پایین بیاورد.
شرکتکنندگان این پژوهش بزرگسالانی سالم بودند که پیشتر عادت به دوش آب سرد نداشتند. بسیاری از آنان در دو هفته نخست کنار کشیدند، اما پس از آن کمتر کسی پژوهش را رها کرد. کسانی که ادامه دادند گفتند با گذشت هفتهها از نظر جسمی و روحی حال بهتری پیدا کردند و پس از هر دوش سرزندهتر و هوشیارتر بودند. برخی هم از اینکه بر این ناخوشایندی غلبه کرده بودند، به خود افتخار میکردند.
افزون بر این، دوش گرفتن با آب سرد کوتاهتر هم بود و آبی که با آبگرمکن یا پکیج گرم نشود، انرژی مصرف نمیکند. به همین دلیل هر شرکتکننده در این سه ماه جلوی انتشار مقداری دیاکسید کربن را گرفت که تقریباً برابر با دیاکسید کربنی است که یک خودرو در ۱۰۰ کیلومتر رانندگی تولید میکند.
پیش از این هم یک کارآزمایی بزرگ در هلند نشان داده بود کسانی که با آب سرد دوش میگیرند، ۲۹ درصد کمتر مرخصی استعلاجی میگیرند. البته در آن پژوهش، این افراد به اندازه دیگران به عفونت مبتلا میشدند و روزهای بیماریشان هم کمتر نبود؛ تفاوت در این بود که شمار بیشتری از آنان آنقدر سرحال بودند که میتوانستند به کارهای روزانهشان ادامه دهند. همان کارآزمایی نشان داد که ۳۰ ثانیه آب سرد در پایان دوش گرم، همان اثر ۹۰ ثانیه آب سرد را دارد.
یکی از پژوهشگران سوئیسی این مطالعه میگوید این عادت ماندگار میشود، زیرا افراد از این تغییر سود میبرند و احساس نمیکنند چیزی را از دست دادهاند.