محققان بیش از ۴۶۰ بزرگسال را برای ۱۴ روز از اینترنت گوشیشان محروم کردند و نتیجه شگفتانگیز بود؛ حال روحی این افراد حتی بیشتر از مصرف داروهای ضدافسردگی بهبود پیدا کرد.
در این مطالعه، که یکی از بزرگترین پژوهشهای این حوزه است، از شرکتکنندگان خواسته نشد گوشیشان را کنار بگذارند؛ فقط جریان دائمی ایمیل، شبکههای اجتماعی و مرور بیوقفه صفحات را متوقف کردند، همان چیزی که ذهن را «همیشه روشن» نگه میدارد. بعد از دو هفته، تمرکز افراد آنقدر بهتر شده بود که انگار ده سال از افت ذهنی ناشی از سن به عقب برگشته بود. میزان رضایت از زندگی و کاهش علائم افسردگی هم به اندازهای بود که با یک دوره کامل رواندرمانی شناختی-رفتاری برابری میکرد.
در پژوهشی جداگانه روی نوجوانان و جوانان، حتی یک هفته دوری از شبکههای اجتماعی نتیجه مشابهی داشت؛ اضطراب حدود ۱۶ درصد، افسردگی نزدیک به ۲۵ درصد و بیخوابی ۱۵ درصد کاهش پیدا کرد. جالب اینکه بیشترین فایده نصیب کسانی شد که وضعیت روحیشان از همه بدتر بود؛ یعنی همین عادت گوشی به دست بودن، دقیقاً برای آسیبپذیرترین افراد بیشترین ضرر را دارد.
برای رسیدن به این نتیجه لازم نبود کسی به کوه و جنگل پناه ببرد یا گوشی ساده بخرد. چند تغییر کوچک و ساده کافی بود؛ خاموش کردن اعلانها، جابهجا کردن اپلیکیشنهای وقتگیر از صفحه اصلی، و نگه نداشتن گوشی توی اتاق خواب شبها.
نکته عجیب ماجرا اینجاست که همان عادتی که حس میکنیم برای عقب نماندن از دنیا لازم است، دقیقاً همان چیزی است که حس عقبماندگی را در ما بیشتر میکند. و کافی است فقط دو هفته کنار بکشیم تا سالها فرسودگی ذهنی جبران شود.
