در آزمایشی تازه، شرکت‌کنندگان در تماسی تصویری و یک‌دقیقه‌ای با غریبه‌ای خوش‌برخورد درباره برنامه‌هایشان برای سال پیش رو گفت‌وگو کردند. طرف مقابل هنگام صحبت آن‌ها سر تکان می‌داد، گاهی «اوهوم» می‌گفت و درست در لحظه مناسب حرفشان را قطع می‌کرد. اما این غریبه اصلاً وجود خارجی نداشت. با این حال، نزدیک به نیمی از شرکت‌کنندگان پس از تماس مطمئن بودند که با انسانی واقعی صحبت کرده‌اند.
این چهره را سامانه تازه‌ای از هوش مصنوعی ساخته بود که فقط با یک عکس، چهره‌ای زنده و سخنگو می‌سازد. برگ برنده این سامانه، زمان‌بندی دقیق آن است. چهره‌های مجازی نسل قبل مثل بی‌سیم کار می‌کردند و منتظر می‌ماندند تا نوبتشان برسد. این سامانه اما هم‌زمان گوش می‌دهد، نگاه می‌کند و سخن می‌گوید؛ درست مثل انسان‌های واقعی که در گفت‌وگو گاهی هم‌زمان حرف می‌زنند و حرف یکدیگر را قطع می‌کنند. فاصله آن با نسل قبل چشمگیر است. سامانه قبلی همین شرکت در همان آزمایش فقط یک نفر از ۴۱ نفر را فریب داده بود.
البته این نتیجه را باید با احتیاط پذیرفت. خود شرکت این آزمایش کوچک را انجام داده و به هیچ‌یک از شرکت‌کنندگان از پیش گفته نشده بود که ممکن است طرف گفت‌وگویشان هوش مصنوعی باشد. کسانی هم که شک کردند، معمولاً در همان ۲۰ ثانیه نخست به حقیقت پی بردند. سازنده این سامانه می‌پذیرد که همین واقع‌نمایی می‌تواند برای فریب مردم به کار رود. به همین دلیل فعلاً فقط گروه کوچکی از آزمایش‌کنندگان مورد اعتماد به آن دسترسی دارند و شرکت در حال ساخت راه‌هایی است تا هوش مصنوعی بتواند ماهیت خود را اعلام کند.
با این حال، این آزمایش نشانه تغییری مهم است. سال‌ها دیدن چهره‌ای زنده که به حرف‌های ما واکنش نشان می‌دهد، قطعی‌ترین گواه واقعی بودن طرف مقابل به شمار می‌رفت؛ اما این گواه هم کم‌کم رنگ می‌بازد. بهترین راه مقابله، راهی ساده و قدیمی است. اگر چهره‌ای روی صفحه از شما پول یا اطلاعات محرمانه‌ای مثل رمز کارت بانکی خواست، تماس را قطع کنید و با شماره‌ای که از قبل به آن اطمینان دارید، دوباره تماس بگیرید. همچنین می‌توانید با اعضای خانواده کلمه رمزی تعیین کنید که هیچ‌کس دیگری از آن خبر نداشته باشد.
