مسئله تخریب سازمان یافته و سیستماتیک آثار تاریخی و بافت قدیمی شهرهای آزربایجان یک مسئله جدی و جزو مسائلی است که باید روشنگری شده، در آینده مورد پیگیری حقوقی و جبران مافات قرار بگیرد.

دولت‌های مرکزی ایران علی‌الخصوص در دوره پهلوی، تحت تأثیر ایدئولوژی ملی‌گرایی افراطی فارسی و در راستای سیاست ژنوساید فرهنگی و پاک کردن حافظه تاریخی مناطق غیر فارس نشین، خصوصاً در آزربایجان و احواز به صورت سیستماتیک دست به تخریب آثار تاریخی این مناطق زدند. خصوصاً آثاری که یادآور هر نوع از حاکمیت و دولتداری در این مناطق بودند.

شهر تاریخی تبریز بزرگ‌ترین قربانی این سیاست فاشیستی است و دهها اثر تاریخی فاخر و منحصربفرد طی یک قرن اخیر در تبریز تخریب و نابود شدند. متاسفانه این سیاست هم‌اکنون نیز در تبریز و دیگر مناطق آزربایجان اجرا می‌شود.