خیلی از کسانی که با داروهایی مثل اوزمپیک یا ویگووی لاغر میشوند، بعد از شروع مصرف در گوشهای از اینترنت از لرز عجیب یا بههمریختن عادت ماهانهشان گله کردهاند، بدون اینکه کسی جدی بگیردشان. حالا یک هوش مصنوعی همین گلایهها را خوانده است: پژوهشگران بیش از ۴۰۰ هزار پست ردیت از حدود ۶۷ هزار نفری که اوزمپیک، ویگووی، مانجارو و داروهای مشابه مصرف میکردند را به یک الگوریتم دادند و الگوهایی پیدا کردند که در کارآزماییهای رسمی دارو اصلاً دیده نشده بود.
میان این حرفهای پراکنده، دستهای از شکایتها بود که در فهرست رسمی عوارض جانبی این داروها جایی ندارند: گُر گرفتگی، لرزهای ناگهانی، خستگی مفرط، و در حدود ۴ درصد از کسانی که مشکلی گزارش کرده بودند، بههمخوردن دوره قاعدگی و خونریزی شدیدتر.
این به آن معنا نیست که قطعاً این داروها عامل چنین اتفاقاتی هستند. اما کارآزماییهای بالینی معمولاً کوتاهمدت و بسیار کنترلشدهاند و نمیتوانند نشان بدهند در بدن واقعی آدمها، پس از ماهها یا سالها مصرف، واقعاً چه میگذرد. حالا معلوم شده همان میلیونها گلایه معمولی مردم در اینترنت، سرنخهایی واقعاً بهدردبخور برای پزشکی دارند.
نکته جالب همینجاست: همان دردودلهای سادهای که حس میشد فقط در خلأ گم میشود، ممکن است روزی به کار پزشکی بیاید که باید به بیمارش بگوید «این عارضه طبیعی است یا نه». و نشان میدهد که هوش مصنوعی میتواند در دل شلوغی و بینظمی حرفهای اینترنتی، چیزهایی را ببیند که از چشم ناظران و طراحان کارآزماییهای دارویی دور مانده است.
