روزهداری متناوب سالهاست بهعنوان یک روش لاغری شناخته میشود، اما یک پژوهش تازه میگوید فایده آن به همین جا ختم نمیشود. این شیوه غذا خوردن میتواند شدت دردهای مزمن بدن را هم کم کند و پای اراده و انضباط شخصی هم در میان نیست؛ ماجرا به باکتریهای روده برمیگردد.
پژوهشگران در بررسی چرخههای روزهداری متوجه شدند که نخوردن غذا در بازههای مشخص، دیواره روده را محکمتر میکند. این دیواره محکمتر مانع از آن میشود که ذرات التهابزا وارد جریان خون شوند و به سیستم عصبی برسند. روزهداری همچنین رشد یک نوع باکتری روده به نام «آلیستیپس فینگولدی» را تقویت میکند؛ باکتریای که مادهای تولید میکند و بدن آن را به اسید هیپوریک تبدیل میکند.
قهرمان اصلی این ماجرا همان اسید هیپوریک است. این ماده یک زنگ خطر التهابی در سیستم عصبی به نام STING را آرام میکند. وقتی این زنگ خطر روشن بماند، همان چیزی است که درد را تشدید میکند و ذهن را کند و مهآلود میکند.
جالبترین بخش پژوهش جای دیگری است: وقتی پژوهشگران همان باکتری را مستقیماً به حیوانهایی دادند که اصلاً روزه نگرفته بودند، همان کاهش درد و بهبود عملکرد ذهنی در آنها دیده شد. این یافته نوید میدهد که شاید روزی بشود فایده روزهداری را با یک قرص یا مکمل پروبیوتیک به دست آورد، بدون نیاز به حذف هیچ وعده غذایی.
البته تا امروز این نتایج فقط از مطالعه روی حیوانات به دست آمده و همه افراد هم نمیتوانند رژیمهای غذایی زمانبندیشده و سخت را با خیال راحت دنبال کنند. اما به گفته پژوهشگران، همین ارتباط تازهکشفشده میان روده و مغز میتواند مسیر درمانهای جدید برای دردهای مزمن را باز کند؛ دردهایی که معمولاً با مهذهنی و اضطراب هم همراه هستند.
