شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران در بیانیه خود تاکید کرد که قاطعانه از «حق سلبناشدنی شهروندان برای انتخاب زبان آموزشی خود» دفاع میکند و معتقد است که «تداوم مهندسی سیاست تکزبانی کنونی در ایران مغایر با اصول علم زبان شناسی و به صراحت کاملا خطا است.»
به نوشته این بیانیه، « تداوم سیاست تکزبانی در امر آموزش اقدامی ناعادلانه است که حقوق جمعی ملتهای غیرفارس داخل جغرافیای سیاسی ایران را نادیده میانگارد.»
در قسمتی از این بیانیه آمده است: «پژوهشهای جدید اما به ضرورت «آموزش به زبان مادری» تاکید دارند و معتقد هستند که کودک باید با زبان مادری خود با جهان آموزش و دانش مدرن رابطه برقرار کند و هر سیاستی که این رابطه را مخدوش سازد نه تنها برای رشد فردی کودک مضر است، بلکه در تقابل با تاسیس یک جامعه سالم و باثبات نیز است.»
این بیانیه میافزاید: «سیاست زبانکشی و شکلگیری دیکتاتوری در همه کشورهای غیردموکراتیک به شکلی منسجم در حال پیش روی است.»
