بهبود نسبی دریاچه ارومیه؛ اما خطر همچنان پابرجاست
در روزهای اخیر، رسانهها گزارشهایی درباره بهبود وضعیت دریاچه اورمیه منتشر کردهاند و از افزایش نسبی سطح آب این دریاچه در مقایسه با سالهای اخیر خبر دادهاند. بررسی تصاویر و دادههای منتشرشده نشان میدهد که این اخبار، در مقایسه با شرایط بحرانی سالهای گذشته، تا حد زیادی صحیح است و دریاچه در مقطع کنونی نسبت به دورههای اخیر در وضعیت بهتری قرار دارد.
با این حال، این بهبود نسبی نباید بهعنوان نشانهای از نجات دریاچه اورمیه یا بازگشت آن به وضعیت پایدار اکولوژیکی تلقی شود. کارشناسان محیطزیست و ناظران منطقهای تأکید دارند که بهبود فعلی بیش از آنکه نشانه حل بحران باشد، نتیجه مقطعی شرایط جوی و افزایش موقت بارشهاست.
همانگونه که در ویدئوی فوق مشاهده میشود، در سالهای گذشته، بهویژه در سال ۱۳۹۹، وضعیت دریاچه اورمیه بهمراتب بهتر از شرایط فعلی بوده است. با این وجود، در فاصلهای کمتر از پنج سال، به دلیل کاهش محسوس بارشها و همچنین مدیریت بد منابع آبی، این دریاچه روند خشکشدن سریعی را تجربه کرد؛ روندی که در سال ۱۴۰۴ آن را به نقطه خشکی کامل رساند.
این تجربه نشان میدهد که بهبودهای کوتاهمدت، بدون اصلاحات اساسی در مدیریت منابع آب، نمیتواند تضمینی برای بقای دریاچه باشد. ادامه برداشتهای بیرویه از منابع آبی حوضه، ضعف در سیاستهای احیا و تداوم شرایط کمبارشی، همچنان خطر خشکشدن مجدد دریاچه اورمیه را بهطور جدی حفظ کرده است.
از این رو، اگر وضعیت فعلی بارشها و شیوه مدیریت منابع آب بدون تغییر ادامه یابد، نمیتوان از نجات دریاچه اورمیه سخن گفت و احتمال بازگشت دوباره آن به شرایط بحرانی همچنان وجود دارد
