مقاله وارده

در یک هفته اخیر دوباره اعتراضات بر علیه رژیم جمهوری اسلامی شروع شده است و با اینکه دولت و نیروهای امنیتی رژیم سعی می‌کنند این‌بار اعتراضات را با خشونت کمتری ـ به قول خودشان ـ جمع کنند، اعتراضات هرچند آرام‌آرام در حال گسترش است. تاکنون اعتراضات به ده‌ها شهر گسترش یافته است و پیام دیروز ترامپ مبنی بر اینکه اگر جمهوری اسلامی به معترضان شلیک کند آمریکا بر علیه رژیم اقدام نظامی انجام خواهد داد، بر پیچیدگی وضعیت افزوده است. همچنان‌که به نظر می‌رسد بعد از این پیام، اعتراضات تاحدودی گسترش یافته است.

اما این اعتراضات یک وجه متمایز دارد: اعتراضات در مناطق عمدتاً فارس‌نشین در جریان است و شعارهای به نفع پهلوی پر تعداد است - ویا دست‌کم در رسانه‌های فارسیِ مخالف رژیم ـ به‌شدت پمپاژ می‌شوند. از سوی دیگر، در مناطق غیرفارس مانند آذربایجان، کردستان، مناطق عرب‌نشین خوزستان و بلوچستان هیچ اتفاق خاصی نیفتاده است؛ به‌جز شعارهای بعد از نماز جمعه زاهدان که در بسیاری از اوقات تکرار می‌شد و نمی‌توان آن را به‌عنوان یک همراهی گسترده ملت بلوچ قلمداد کرد.

در همین حال، ویدئوهای بسیاری در حال انتشار است که گاه با التماس و گاه با توهین و تحقیر، از غیر‌فارس‌ها ـ به‌خصوص ترک‌های آذربایجان ـ می‌خواهند به اعتراضات بپیوندند تا جمهوری اسلامی هرچه زودتر سرنگون شود.

همین افراد در حالت عادی و وقتی صحبت از حق و حقوق است، هیچ حق جمعی برای ترک‌ها، عرب‌ها، کردها و بلوچ‌ها قائل نیستند؛ اما اکنون که وقت هزینه‌دادن است، از آنها می‌خواهند به‌طور جمعی به میدان بیایند و به‌طور جمعی هزینه بدهند و اگر نیایند «بی‌غیرت» و فلان و بهمان هستند. لابد تمام هزینه‌هایی که ایشان در گذشته داده‌اند و در مقابل جز تبعیض و سرکوب ندیده‌اند، برای اثبات غیرتشان کافی نبوده است.

به هر روی، اگر ملل غیرفارس تاکنون به میدان نیامده‌اند، دلیلش این نیست که از جمهوری اسلامی حمایت می‌کنند و یا دلخوشی به آن دارند ـ چه ستم‌های مضاعفی که در دوره پهلوی پایه‌گذاری شد، در دوره جمهوری اسلامی چند برابر شد ـ بلکه دلیلش این است که بخش بزرگی از جامعه و تقریباً تمامی رسانه‌های فارسی سعی می‌کنند ارتجاع و استبداد پهلوی را به‌زور به آنها حقنه کنند و بخش باقی‌مانده نیز در خصوص حقوق ملل غیرفارس، هیچ موضع روشنی ندارند و عملاً مخالف هستند.

یقیناً همان‌طور که ملل غیرفارس در گذشته در میدان مبارزه با رژیم بوده‌اند، امروز نیز هستند و خواهند بود؛ اما به دو شرط:

-فارس‌ها باید از حقنه‌کردن پهلوی دست بردارند و به طور آشکار به حقوق ملل غیر فارس اعتراف کنند؛

-غیرفارس‌ها باید با شعارها و مطالبات خود در میدان باشند.

در خصوص آذربایجان، شعارها کاملاً مشخص است؛

آزادلیق، عدالت، میلی حؤکومت

تورک دیلینده مدرسه؛ اولمالیدی هرکسه

آذربایجان اؤز یولونو تاپیبدی؛ 

ولایتی سلطنتی آتیبدی

نه شاه‌چییام، نه شیخ‌چی؛ میلتچی‌یم میلتچی

آزربایجان شرفدیر؛ پهلوی بی شرفدیر