محمد خلیلی، شاعر، داستاننویس، مترجم و عضو کانون نویسندگان ایران، پنجم مهرماه پس از یک دوره بیماری در آلمان درگذشت. او متولد ۱۳۱۶ در همدان بود و طی بیش از پنج دهه فعالیت، آثار متعددی در زمینه شعر، داستان، ترجمه و پژوهش ادبی منتشر کرد.
یوسف عزیزی بنیطرف در یادداشتی به مناسبت درگذشت خلیلی، از او بهعنوان یکی از نخستین و استوارترین حامیان انتشار بیانیه کانون نویسندگان درباره روز جهانی زبان مادری یاد کرد. او خلیلی را دلبسته فولکلور ملت ترک توصیف کرد؛ نویسندهای که با ترجمه آثاری مانند افسانههای آذربایجان، نادرشاه نریمان نریمانوف و سیلابهای خروشان اسماعیل شیخلی، ادبیات آذربایجان را به خوانندگان فارسیزبان معرفی کرد.
خلیلی در هر دو حکومت پهلوی و جمهوری اسلامی به دلیل فعالیتهای سیاسی بازداشت و زندانی شد. او از امضاکنندگان متن ۱۳۴ نویسنده بود و مسئولیت صندوقداری و بازرسی مالی کانون را نیز بر عهده داشت.
تا آزادی، صدایم را به باران بسپار، زیر برادههای سرب و همیان ستارگان از جمله آثار و گردآوریهای اوست.
