گزارش «نگاهی به آموزش ۲۰۲۶» نشان میدهد ترکیه در شاخصهایی مانند تأمین نیروی معلم، پایان بهموقع دوره متوسطه و سهم آموزش از هزینههای عمومی، بالاتر از میانگین کشورهای عضو این سازمان قرار گرفته است.
ترکیه و کره جنوبی تنها دو کشور عضو هستند که نیاز به معلم در مقاطع ابتدایی و متوسطه را بهطور کامل تأمین کردهاند. همچنین سهم معلمان زیر ۳۵ سال در ترکیه ۳۲ درصد است؛ در حالی که میانگین این شاخص در کشورهای عضو به ۲۲ درصد میرسد.
در ترکیه، ۹۲ درصد دانشآموزان دوره متوسطه را در زمان مقرر چهارساله به پایان میرسانند؛ در مقابل میانگین ۷۵ درصدی کشورهای عضو. تعداد دانشآموزان بهازای هر معلم در دبیرستانهای ترکیه نیز به ۱۱ نفر کاهش یافته که پایینتر از میانگین ۱۳ نفری است. همچنین در فاصله سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵، حقوق واقعی معلمان دوره متوسطه اول با ۱۵ سال سابقه در ترکیه ۳۱ درصد افزایش یافته؛ در حالی که میانگین این افزایش در کشورهای عضو حدود ۶ تا ۷ درصد بوده است.
سهم آموزش از مجموع هزینههای عمومی در ترکیه به ۹٫۹ درصد رسیده و سهم سرمایهگذاری در ساختمان، تجهیزات و دیگر زیرساختها از کل هزینههای آموزشی نیز ۱۴ درصد است؛ میانگین این دو شاخص در کشورهای عضو بهترتیب ۹٫۸ و ۹ درصد گزارش شده است. در همین حال، سهم زنان ۲۵ تا ۳۴ ساله دارای تحصیلات دانشگاهی در ترکیه طی یک دهه از ۲۷ به ۵۰ درصد افزایش یافته است؛ رشدی ۲۳ واحد درصدی در برابر افزایش ۸ واحد درصدی میانگین این کشورها، هرچند سطح نهایی همچنان پایینتر از میانگین ۵۴ درصدی قرار دارد.
