جامعه ایران در شاخص مخالفت با همسایگی افراد بهدلیل تفاوت نژادی، در صدر ۲۴ کشور بررسیشده قرار گرفته است. گزارش مؤسسه سیاستگذاری کینگز کالج لندن نشان میدهد ۲۸ درصد پاسخدهندگان در ایران گفتهاند نمیخواهند فردی از نژاد متفاوت همسایه آنها باشد. دادههای مربوط به ایران در سال ۲۰۲۰ گردآوری شدهاند و بالاترین میزان این نگرش نژادپرستانه را در میان کشورهای حاضر در این مقایسه نشان میدهند.
پس از ایران، یونان با ۲۴ درصد، فیلیپین با ۲۱ درصد، چین با ۱۸ درصد و مصر با ۱۷ درصد قرار دارند. در سوی دیگر این مقایسه، مخالفت با همسایگی افراد دارای پیشینه نژادی متفاوت در سوئد و برزیل تنها یک درصد، در بریتانیا ۲ درصد و در نروژ، آلمان و آمریکا ۳ درصد بوده است. این ارقام فاصله قابلتوجه ایران با کشورهایی را نشان میدهند که سهم اندکی از پاسخدهندگان آنها، تفاوت نژادی را دلیلی برای نپذیرفتن همسایه عنوان کردهاند.
ایران در مخالفت با همسایگی مهاجران و کارگران خارجی نیز بالاترین رقم را در میان همان ۲۴ کشور ثبت کرده است. در این بخش، ۴۲ درصد پاسخدهندگان در ایران گفتهاند تمایلی به داشتن چنین همسایگانی ندارند. پس از ایران، روسیه با ۳۲ درصد و ژاپن با ۳۰ درصد قرار گرفتهاند و این رقم در چین و یونان ۲۶ درصد بوده است. در مقابل، مخالفت با همسایگی مهاجران و کارگران خارجی در سوئد و برزیل ۳ درصد، در آلمان ۴ درصد و در بریتانیا و نروژ ۵ درصد ثبت شده است.
در شاخصهای مربوط به تفاوتهای مذهبی و زبانی نیز میزان عدم پذیرش در ایران بالا بوده است. مخالفت با همسایهای دارای دین متفاوت در ایران به ۳۴ درصد رسیده؛ بالاترین رقم در میان ۱۸ کشور مقایسهشده در این بخش. چین با ۳۱ درصد پس از ایران قرار داشته است. همچنین ۳۱ درصد پاسخدهندگان در ایران گفتهاند نمیخواهند همسایهای داشته باشند که به زبان دیگری صحبت میکند؛ رقمی که پس از فیلیپین با ۳۲ درصد، دومین میزان بالا در میان ۱۸ کشور بوده است. در بریتانیا، مخالفت با همسایهای دارای دین متفاوت یک درصد و با همسایهای دارای زبان متفاوت ۴ درصد بوده است.
این ۲۴ کشور نزدیک به نیمی از جمعیت جهان را پوشش میدادند و دادههای آنها در زمانهای متفاوت بین سالهای ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۲ گردآوری شده است.
