یک گزارش ویژه نشان می‌دهد ترکیبی از تهدیدات و حملات سپاه پاسداران و نبود راهبرد روشن از سوی آمریکا و اسرائیل، مانع از ورود نیروهای کورد به جنگ شده است.

به گزارش آراز نیوز، رویترز در یک گزارش میدانی از مرز ایران و عراق نوشت امیدها برای ورود نیروهای کورد به جنگ علیه ایران، تحت تأثیر دو عامل اصلی از بین رفت: پیام‌های متناقض از سوی واشینگتن و تل‌آویو، و کارزار گسترده فشار و حملات از سوی سپاه پاسداران علیه کوردها در دو سوی مرز.

در روزهای ابتدایی جنگ، دونالد ترامپ از احتمال حمله نیروهای کورد به ایران استقبال کرده و آن را «مطلوب» توصیف کرده بود، اما تنها دو روز بعد این موضع را تغییر داد و اعلام کرد چنین گزینه‌ای کنار گذاشته شده است. این تغییر موضع، به گفته منابع کوردی، باعث سردرگمی و تردید در میان نیروهای کورد شد.

همزمان، سپاه پاسداران با استفاده از ترکیبی از تهدید، عملیات اطلاعاتی و حملات نظامی تلاش کرد هرگونه تحرک کوردها را مهار کند. در داخل ایران، پیام‌های هشدارآمیز برای شهروندان کورد ارسال شد و نیروهای امنیتی با استفاده از تجهیزات ردیابی، به دنبال شناسایی ارتباطات خارجی بودند. گزارش‌ها همچنین از بازرسی خانه‌ها و افزایش حضور نیروهای امنیتی در مناطق کوردنشین حکایت دارد.

در عراق نیز فشارها افزایش یافت. به گفته منابع محلی، سپاه پاسداران با تهدید مستقیم مقامات اقلیم خواستار عقب‌نشینی نیروهای مرزی شد و اعلام کرد در صورت عدم عقب‌نشینی، حملات موشکی انجام خواهد شد. با وجود عقب‌نشینی نیروهای کورد، حملات پهپادی و موشکی ادامه یافت و چندین پایگاه و مقر نیروهای کورد هدف قرار گرفت.

بر اساس داده‌های بررسی‌شده، از آغاز جنگ تا پایان ماه مارس، دست‌کم صدها حمله موشکی و پهپادی علیه مناطق کوردنشین عراق انجام شده که بخش قابل توجهی از آن‌ها مستقیماً گروه‌های کوردی را هدف قرار داده است. همزمان، حملات آمریکا و اسرائیل نیز مواضع نظامی ایران در مناطق کوردنشین را هدف قرار داده‌اند.

در این میان، نیروهای کوردی که برخی از آن‌ها سال‌ها در تبعید در عراق مستقر بوده‌اند، با اهداف متفاوتی مواجه بودند. برخی گروه‌ها به دنبال سرنگونی حکومت ایران بودند، در حالی که دولت اقلیم تلاش داشت از ورود به جنگ و بی‌ثباتی بیشتر جلوگیری کند. بسیاری از شهروندان کورد در داخل ایران نیز تنها به دنبال اجتناب از بازداشت و خشونت بودند.

فرماندهان گروه‌های کوردی اعلام کرده‌اند که با وجود آمادگی نظامی، نبود حمایت مشخص خارجی و افزایش فشارهای نظامی ایران، امکان ورود به عملیات وجود نداشت. آن‌ها همچنین از نبود برنامه مشخص از سوی آمریکا و اسرائیل برای نقش‌آفرینی کوردها در این جنگ سخن گفته‌اند.

در همین حال، گزارش‌ها حاکی از آن است که ایران با استقرار گسترده نیروهای سپاه در مناطق مرزی و حتی در مراکزی مانند مدارس و مساجد، تلاش کرده هرگونه احتمال قیام داخلی را مهار کند. همچنین فعالیت شبکه‌های اطلاعاتی و استفاده از خبرچین‌ها برای رصد تحرکات افزایش یافته است.

در سوی دیگر، برخی تحلیلگران معتقدند نیروهای کوردی از نظر تعداد و توان، بدون حمایت خارجی قادر به کنترل مناطق وسیع در داخل ایران نبودند، هرچند می‌توانستند در صورت فراهم شدن شرایط، زمینه‌ساز گسترش ناآرامی‌ها شوند.

با وجود اعلام آتش‌بس، فرماندهان کوردی می‌گویند وضعیت آن‌ها تغییری نکرده و همچنان در معرض تهدید قرار دارند. یکی از فرماندهان در این گزارش گفته است حتی در صورت توافق میان ایران و آمریکا، نیروهای کورد همچنان هدف حملات باقی خواهند ماند.

این گزارش نشان می‌دهد که در طول جنگ، کوردها میان فشار نظامی ایران و ابهام در سیاست‌های آمریکا و اسرائیل گرفتار شده و در نهایت از ورود به درگیری مستقیم بازمانده‌اند.