غیبت بیسابقه علی خامنهای در دیدار ۱۹ بهمن با فرماندهان نیروی هوایی ارتش
بررسی گزارشها و تصاویر منتشرشده از ایران نشان میدهد که علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، برخلاف رویه ثابت سالهای گذشته، در مراسم روز ۱۹ بهمن و دیدار با اعضا و فرماندهان نیروی هوایی ارتش و پدافند هوایی حضور نداشت.
این دیدار که به مناسبت سالگرد وقایع ۱۹ بهمن ۱۳۵۷ برگزار میشود، طی ۳۷ سال گذشته همواره با حضور رهبر جمهوری اسلامی انجام شده بود و حتی در دوران همهگیری کرونا نیز لغو نشده بود.
در غیاب خامنهای، عبدالرحیم موسوی، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ایران، در این مراسم سخنرانی کرد و گفت که «به نمایندگی از رهبر جمهوری اسلامی» در این برنامه شرکت کرده است. موسوی در سخنان خود با اشاره به احتمال حمله آمریکا به ایران، بهطور غیرمستقیم به کشورهای منطقه هشدار داد که هرچند «اهداف آتش جنگ منطقهای متجاوزان هستند»، اما چنین جنگی به گفته او «پیشرفت و توسعه منطقه را سالها به عقب خواهد انداخت».
همزمان با این رویداد، گزارشها حاکی است که برخلاف روال سالهای گذشته، گروهی از کادر نیروی هوایی ارتش با حسن خمینی، نوه بنیانگذار جمهوری اسلامی، دیدار کردند. دیدار سالانه نیروی هوایی ارتش در ۱۹ بهمن به یاد ملاقات همافران نیروی هوایی با روحالله خمینی در مدرسه رفاه در سال ۱۳۵۷ برگزار میشود. غیبت خامنهای در این مراسم در شرایطی رخ داده که تنشها میان جمهوری اسلامی و ایالات متحده افزایش یافته و او پس از آغاز جنگ میان ایران و اسرائیل نیز برای مدتی طولانی از حضور در انظار عمومی خودداری کرده و تنها در چند مراسم محدود ظاهر شده است.
روزنامه شرق نوشته است که علاوه بر این افراد، دستکم دو عضو دیگر جبهه اصلاحات برای مراجعه به دادستانی در زندان اوین احضار شدهاند. وکیل آذر منصوری اعلام کرده که تاکنون اتهام مشخصی به بازداشتشدگان تفهیم نشده و دلیل این اقدام برای خانوادهها و وکلای آنها روشن نیست.
این بازداشتها در حالی صورت میگیرد که قوه قضاییه پیشتر بدون ارائه جزئیات، از تشکیل پرونده علیه «عناصر سیاسی حامی آمریکا و اسرائیل» خبر داده بود. همزمان، مقامات جمهوری اسلامی ناآرامیهای اخیر را به «عوامل خارجی» نسبت میدهند؛ ادعایی که بارها از سوی منتقدان و جریانهای مستقل رد شده است.
ناظران سیاسی میگویند بازداشت اصلاحطلبان، آن هم در شرایطی که این جریان نقشی در سازماندهی اعتراضات نداشته، نشانهای از بستهتر شدن فضای سیاسی و تلاش حاکمیت برای خاموش کردن هر صدای منتقد درونسیستمی ارزیابی میشود.
