نیروی هوایی اسرائیل با تحویل گرفتن سه فروند جنگنده نسل پنجم اف-۳۵I «آدیر»، شمار این جنگنده‌های رادارگریز را به ۴۸ فروند افزایش داد؛ اقدامی که در بحبوحه افزایش تنش‌های منطقه‌ای و درگیری‌های مستقیم با جمهوری اسلامی ایران، اهمیت راهبردی ویژه‌ای دارد.

به گزارش آراز نیوز به نقل از نشریه آمریکایی «نشنال اینترست»، ارتش اسرائیل اعلام کرده است که این سه جنگنده اف-۳۵I طی روزهای گذشته در پایگاه هوایی نواتیم مستقر شده‌اند. تحویل این هواپیماها بخشی از برنامه خرید اولیه ۵۰ فروند اف-۳۵ برای اسرائیل است که انتظار می‌رود دو فروند باقی‌مانده آن تا پایان سال ۲۰۲۶ تحویل داده شود.

اف-۳۵I آدیر نسخه اختصاصی اسرائیل از جنگنده اف-۳۵ است که علاوه بر قابلیت‌های پنهان‌کاری و تهاجمی نسل پنجم، به سامانه‌های بومی جنگ الکترونیک، ارتباطات داده‌ای ویژه ارتش اسرائیل و تسلیحات ساخت داخل این کشور مجهز شده است. اسرائیل تنها دارنده این نسخه خاص در خاورمیانه محسوب می‌شود و همچنان تنها کشوری در منطقه است که به جنگنده‌های رادارگریز اف-۳۵ دسترسی عملیاتی دارد.

بر اساس این گزارش، اگرچه تحویل این سه فروند قرار بود تا پایان سال ۲۰۲۵ انجام شود، اما به‌دلیل تاخیرهای فنی مرتبط با به‌روزرسانی سخت‌افزاری و نرم‌افزاری موسوم به TR-3، این روند چند ماه به تعویق افتاد. با این حال، شرکت لاکهید مارتین اعلام کرده است که سال ۲۰۲۵ رکورد تحویل ۱۹۱ فروند اف-۳۵ در نسخه‌های مختلف را ثبت کرده است.

نشنال اینترست می‌نویسد اسرائیل در سال ۲۰۲۳ توافق جداگانه‌ای برای خرید ۲۵ فروند اف-۳۵ دیگر امضا کرده است. بر اساس این برنامه، تحویل این جنگنده‌ها از اواخر سال ۲۰۲۷ یا اوایل ۲۰۲۸ آغاز خواهد شد و زمینه تشکیل سومین اسکادران اف-۳۵ نیروی هوایی اسرائیل را فراهم می‌کند.

این نشریه همچنین به نقش عملیاتی اف-۳۵های اسرائیلی در حملات مستقیم علیه جمهوری اسلامی ایران اشاره کرده و نوشته است که این جنگنده‌ها در عملیات ۱۲ روزه موسوم به «طلوع شیران» که با هدف قرار دادن زیرساخت‌های هسته‌ای و موشکی ایران انجام شد، نقشی کلیدی ایفا کردند. به نوشته نشنال اینترست، این حملات موجب آسیب جدی به برنامه هسته‌ای تهران و کشته‌شدن شماری از فرماندهان نظامی و دانشمندان هسته‌ای جمهوری اسلامی شد.

تحلیلگران نظامی معتقدند افزایش شمار اف-۳۵های اسرائیل، توان این کشور برای انجام عملیات دوربرد، نفوذ به سامانه‌های پدافندی و اجرای حملات دقیق علیه اهداف راهبردی در ایران و سایر نقاط منطقه را به شکل قابل توجهی افزایش می‌دهد؛ موضوعی که می‌تواند موازنه قدرت هوایی در خاورمیانه را بیش از پیش به نفع اسرائیل تغییر دهد.