پزشکیان و پیشهوری؛ وقتی سیاست از دل ملت آغاز میشود

امروز بیست تیر، سالروز درگذشت مردی است که به رسم امانت در قبرستان فخری باکو دفن شده تا در زمان مناسب به تبریز برگردد و دکتر پزشکیان در سفر به باکو گفت که پیشهوری ده بوردادی.
بیست تیر سال ۱۳۲۶ میرجعفر پیشهوری، ساعت شش صبح گنجه را به مقصد یئولاخ ترک کرد. ولی خودروی حامل ایشان یک ساعت بعد در ده کیلومتری یِولاخ تصادف کرد و انتقال ایشان به بیمارستان یِولاخ نیز نتیجه نداد و رهبر فداییان آذربایجان ساعت هفت عصر همان روز درگذشت.
دو روز بعد جسد پیشهوری را با عنوان «امانت» در یاشیلباغ (باغی متعلق به برادران نوبل در نزدیکی باکو) دفن کردند. سالها گذشت؛ نه مزار شایستهای برای پیشهوری ساخته شد و نه جسد ایشان به جای دیگری منتقل گردید. برای همین جمعی از هوادارن فرقه دموکرات، در یِولاخ قبر نمادینی برای پیشهوری درست کردند تا اینکه جسد پیشهوری سال ۱۳۴۴ و همزمان با مراسم بیستمین سالگرد قیام ۲۱ آذر از یاشیلباغ به قبرستان فخری باکو انتقال یافت و باز به صورت موقت در آنجا به خاک سپرده شد تا در زمان مناسب به تبریز منتقل شود.
بر اساس اسناد بایگانی فرقه دموکرات از آنجا که قرار است پیشهوری روزی به تبریز بازگردد، جسد او درون تابوتی از سنگ مرمر و در محوطهای بتنی دفن شد و این به معنی آن است که پیشهوری هنوز خاک نشده است.
کارنامه سی ساله زندگی سیاسی پیشهوری فراز و فرود بسیاری داشت ولی دوست و دشمن او را با یکسال آخر عمرش بخاطر دارند که توانست زبان ما را رسمی کرده و آذربایجانی را آقای خودش و نوکر خودش کند و تا روزی که این زبان دوباره تدریس نشود، پیشهوری خاک نخواهد شد.
پزشکیان در سفر به باکو پیشهوری را یاد کرد و اتفاقا در عمر پر فراز و نشیب ۷۱ ساله پزشکیان نیز همگان به همین یکسال آخر او توجه دارند و این درسی برای همه سیاستمداران آذربایجان است: زندگی سیاسی جدی و واقعی شما از روزی شروع میشود که رو بسوی ملت کردهاید.
اگر صد سال هم به آنها خدمت کنید باز چلغوزی پیدا خواهد شد تا از عزرائیل بخواهد تا شما را ترور کند. راستی اگر آن استوری در دوره ریاست حسن روحانی و سید ابراهیم رئیسی و خطاب به آن بزرگواران نوشته میشد، آیا دادستانی چنین رفتار میکرد؟ تازه آن چلغوز یک روز بعد خوشمزگی کرده و مینویسد که بخاطر آن استوری تعداد بازدید کنندگانم چنان زیاد شده که میتوانم تیک آبی بگیرم و این پیامی به همه سیاستمداران ماست.